Avontúra nobo

Ik hoorde dat het bij jullie koud en nat is. Ik snak eigenlijk wel naar een briesje en een buitje. Vlak nadat ik het vorige verhaal getypt had, zijn we nog op avontuur gegaan. Er is hier een klein eilandje vlakbij de kust dat in het bezit is van een luxe hotel. Je kan er dus alleen komen als je een dikke, rijke Amerikaan bent, via een bootje van het hotel. Maar als je slank en sportief bent (ahum) dan kan je er natuurlijk ook stiekem heen zwemmen. Eenmaal op het eiland zijn we in de bush-bush nog behoorlijk lek gestoken door gemuteerde(?) muggen, maar dat was het waard. Het was werkelijk waar schitterend!

Check de foto's op mijn hyves: djrikkie.hyves.nl

(voor ooms en tantes en mensen die onder een steen leven en geen hyves hebben is dit lastig...misschien kan je op iemands anders naam inloggen)

Mi trabou den hospitál

Bon dia héndenan! Hoe gaat het in het koude kikkerlandje? Jullie worden vast jaloers van mijn nieuwe verhalen over dit zonnige, mooie, kleine stukje paradijs.

Ik heb er nu 1 week opzitten in het ziekenhuis. Het bevalt goed! De eerste 6 weken zal ik als zaalarts fungeren en daarna werk ik 6 weken op de eerste hulp. Heb mezelf netjes voorgesteld aan alle Marita's, Lita's, Maria's en Ita's van de verpleging. Gelukkig spreken de meesten wel een woordje Nederlands. De meeste artsen komen uit Nederland, maar er zijn ook Arubanen, Colombianen, Chinezen, Belgen, etc...het is echt een internationaal mengelmoesje. En verder zijn er veel Nederlandse co-assistenten en stagaires. Het ziekenhuis ziet er prima uit en is qua kwaliteit vergelijkbaar met een klein ziekenhuis in Nederland. Elk specialisme is aanwezig. Alleen röntgenfoto's moeten we nog ouderwets bekijken met de plaat tegen zo'n lichtbak. Dat is wel wennen, want ik hang de foto's nog vaak verkeerd, ondersteboven of binnenstebuiten.

Mijn eerste werkweek verliep rustig...er was weinig te doen. Dus ik ben vooral aan het kletsen geweest met collega's en patiënten. De Arubanen zijn aan de zware kant (en dan druk ik het nog voorzichtig uit). Wel logisch, want eten bij de McDonalds en TacoBell is goedkoper dan zelf koken. Een compleet menu kost omgerekend zo'n 3 euro! De overgewichtige Arubanen liggen dan ook in het ziekenhuis vanwege de volgende problemen:

• -diabetische voet (heb veel diepe, smerige wonden gezien)
• -gewrichtsslijtage (knieën en heupen kunnen het gewicht niet aanàprothese)
• -maagoperaties (om honger te stillen)
• -Liposuctie

Verder liggen er veel patiënten na een trauma. Er bestaat geen blaasapparaat op dit eiland, dus bezopen achter het stuur zitten is verleidelijk.

Nu hebben jullie een beetje een beeld van het ziekenhuis en mijn werk. Mijn werktijden zijn van 7.00 tot 15.00, dus er is genoeg tijd voor andere dingen. Een verkwiekende duik na het werk bijvoorbeeld is heerlijk! Zwembroek en leesvoer liggen inmiddels standaard achterin de Kia Picanto.

Ik ben deze week gestart met een taalcursus papiaments. Handig om te communiceren in het ziekenhuis. Collega's en patiënten helpen me graag een handje mee...iedereen is zo vriendelijk! Ben benieuwd hoever ik kom. Ik hoop dat ik de roddelende verpleging straks kan volgen.

Tussendoor nog even getankt: 25 liter voor 50 gulden...omgerekend is dat 0,80 eurocent per liter!

Ook nog een keer naar de bios geweest: dead at the funeral. Een komedie over een begrafenis...ik vond het hilarisch en lekker flauw (hou ik wel van). Soms denk je dat er een lachband afspeelt, maar het zijn gewoon die Arubanen die liggen te schuddebuiken van het lachen. En die dikke buiken schudden behoorlijk!

Joran van der Sloot alweer gezien! Bij een terrasje kwam hij aan dezelfde tafel zitten, maar wij wilden net gaan. Ik vroeg aan hem of hij het land wel in mocht, waarop hij laconiek reageerde met: 'ik zit hier toch?'. Raar dat hij overal opduikt. Terug bij Perle d'Or (zo heet het studentencomplex) was er een feest en werd er vollop salsa gedanst. Heb nog even met Nicole geoefend, maar de heupjes zijn niet zo soepel he...

Gisteren (zaterdag) een ideale dag gehad. Barbecue ingeladen en koelbox vol met bier en vlees; op naar baby beach; een klein strandje waar je prachtig kan snorkelen. Dat is echt wel stukken mooier dan dat aquarium die ik heb. Kleine en grote vissen met allerlei kleuren en patronen zwemmen gewoon met je mee. Ze eten het brood uit de hand (en bijten soms in je vinger).

Alafin, alafan, e storia ta caba. Het verhaaltje is dus uit. Foto's uploaden gaat helaas moeizaam bij deze site en bovendien mag ik er maar 10 per week op zetten. Meer foto's (+ onderschrift) staan daarom op mijn hyves: djrikkie.hyves.nl. Dat is een beetje onhandig, maar het is niet anders.

Te ótro biáha

Un siman fakansi

Dag beste kijkbuisvriendjes, tijd voor een nieuw verhaal. Ik kom zojuist uit een cafe waar ik eredivisievoetbal heb gekeken. Voor de duidelijkheid: hier begon de spannende laatste speelronde van de eredivisie om 8.30. Toch erg vroeg als je de avond ervoor laat naar diverse kroegen bent geweest. Ik was zelfs nog in een vage striptent geweest (Sorry schatje...was echt niet mijn idee, en het viel toch tegen). Maargoed...met spannend Spaans commentaar ('Kevin Bloem' en 'Demmie de Zoew') zag ik Twente kampioen worden. Erg leuk voor ze hoor! Opvallend veel Twentse supporters waren daarbij aanwezig.

Ten eerste bedankt voor de leuke reacties! Dat maakt het leuk en het geeft mij energie om creatief mijn ervaringen te vertellen

Ik was de eerste week vrij en heb daar lekker van genoten. Als je op een schitterend strand ligt met een Amstel Bright en dan ook nog eens van die gezellige salsamuziek op de achtergrond...dan voel je je hopi bon. Maar ik heb ook veel dingen gedaan en gezien (denk aan de striptent...). Heb iemand ontmoet die hier al eens een jaar gewoond heeft. Die gast is ontzettend handig, want hij weet alle mooie plekjes wel te vinden hier. Ideale reisgids hoor. Oja...hij is ook gezellig. We zijn overdag op pad geweest en hebben leuke kiekjes gemaakt. Bijvoorbeeld bij het meest luxe hotel hier even naar binnen sneaken en dan in de jacuzzi gaan zitten tussen de rijke, volgevreten Amerikanen.

Bioscopen zien er prima uit...vergelijkbaar met Rembrand. Alleen dan goedkoop! We waren met een grote groep met vooal vrouwen, dus moest ik naar 'The back-up plan' kijken. Die Arubanen en Amerikanen hier vreten zich helemaal vol en bij een voorspelbare flauwe grap (zoals in al die romantische komedies) liggen zij juist he-le-maal dubbel.

Ook nog een avond naar het casino geweest: 100 dollar gewonnen met Black-Jack! Toen was mijn avond sowieso geslaagd. Aan tafel hoefde je alleen maar in je handen te klappen en een sjappie komt dan bier brengen. Wat me opviel is de vele Chinese gok-oma's. Wat doen die hier?!

Een avondje naar zo'n heerlijke salsa-kroeg gegaan. Ook al versta ik er geen moer van; ik ben wel fan geworden van die relaxte muziek. Er werd vollop salsa gedanst door de Arubanen en door enkele Nederlanders die het ook (pretenderen te) kunnen.

Koninginnedag was leuk hier! Op de avond van 29 april was er op een Nederlandse basisschool vlakbij een vrijmarkt georganiseerd: een orkestje dat het Wilhelmus speelt, kinderen die rommel verkopen en oliebollen eten. Net alsof het in Nedeland was. En heel toevallig verschenen er ook donkere wolken (maar geen regen...het blijft hier erg warm!). 's Avonds was er bij ons studentencomplex een schuimparty, maar het schuimkanon was stuk. Een echte koninginnenacht gevierd dus. Op Koninginnedag nog uit eten geweest en waarempel: Joran van der Sloot zat op het terras! Dat die vent zich hier nog durft te vertonen....

De echte nationale feestdag hier is op 1 mei. Dan stelt de marinebasis zich open en is er van alles te doen en te zien. Het dagelijks leven ligt dan plat en iedereen gaat er heen. Heb ik van die handige jongen geleerd. Het bleek inderdaad de moeite waard. Interessante gesprekken met douanebeambtes over drugssmokkel; zo worden er complete muziekinstrumenten gemaakt die cocaine bevatten. Er waren voorbeelden en foto's. Ik ben dan ook zeer benieuwd wat ik van mijn nichtje Ester evt meeneem uit Colombia (...zie reacties vorige verhaal).

Van alles gedaan dus in deze week vakantie, maar nu moet ik aan de bak in het ziekenhuis. Ben benieuwd hoe dat zal gaan

Het verhaal is aan de lange kant, maar ik heb ook nogal wat gedaan. Check ook de foto's

Bon nochi!

Sera konosi

Ik ben al redelijk gesetteld op Aruba!

De vliegreis van 10uur viel me best mee eigenlijk. Ik zat toevallig naast de man wiens teen ik overreden heb met mijn handbagage. Maar blijkbaar was deze Limburger zeer vergevingsgezind, want hij was erg aardig en ik heb zelfs nog een kauwgumpje gekregen van zijn vrouw. Ik heb helaas weinig geslapen, ondanks de slaapmedicatie die stiekem vergaard is door een anonieme verpleegkundige uit Oss. Er was nog even lichte stress toen ik erg lang moest wachten op mijn koffer. Nicole en Sabine stonden me al op te wachten. En wat een hitte buiten zeg!

Via de toeristische route (en toeterend langs mooie dure hotels) ben ik aangekomen op mijn verblijfplek Perle d'Or; een soort studentencomplex. Mijn kamer is best klein, maar alles wat ik nodig heb is aanwezig. Maar wat een oude meuk allemaal...ik heb een kookpitje uit 1920 ofzo. Sabine kan er in ieder geval al aardig mee overweg, want die heeft ‘s avonds een lekker maaltje gekookt.

Het hele complex ziet er echt gezellig uit. Allemaal appartementjes rondom een zwembad, en daarnaast een bar/restraurant.

Het is verstandig om wakker te blijven tot de nacht (zegt iedereen). Dus na enkele uren, 26 inkakmomentjes en 3 wegrakingen belande ik met nicole aan de bar. Ik raakte aan de praat met enkele dames en voor ik het in de gaten had stond ik op beachparty bij het strand. Iedereen is heel aardig en behulpzaam...dat is echt fijn! Het feest was erg leuk! Weer veel nieuwe mensen ontmoet die ook op Perle d'Or zitten. Ook veel andere co-assistenten uit heine, maar ook uit verre. Bij terugkomst 's nachts nog even een sprong in het zwembad met kleren en al...heerlijk even verkoeling! En toen eindelijk naar bed

De volgende zag ik een flip van het feestje die toevallig ook Flip heet. Hij was te dronken om naar huis te rijden, dus hebben we met de ene Suzuki Jimmy de andere Jimmy opgehaald. Wat een krakkemikkige dingen zeg! Maar toch wel leuk. Via via heb ik inmiddels zelf ook een autootje bemachtigd. Een gele Kia picanto (automaat), dus type vrouwelijke boodschappenwagen. Dat bevestigd mijn imago onder de Nijmeegse co-assistenten. Uiteraard meteen een beetje rond touren...wat een prachtige stranden zeg!

Erg relaxed ook dat ik nog even een weekje vrij ben...kan ik een beetje aclimatiseren. En dat is nodig, want het is erg warm. Er staat wel constant een stevige wind. Helaas....die wind is ook al warm. Maar het is chill hier aan het zwembad...allemaal aardige mensen hier; iedereen is relaxt.

Tot snel!

Ayo!

Op 25 april is het zover...dan zit ik op het vliegtuig naar Aruba! Daar ga ik aan het werk als coassistent eerstehulp/chirurgie. Via deze site zal ik jullie op de hoogte houden van alle avonturenop dit zonnige eilandje. Maar voordat ik wegga moest er natuurlijk eerst een verjaardags+afscheidsfeestje gevierd worden in Nijmegen!

Overdag ben ik druk geweest met het koken en versieren van eieren. Het feestje viel namelijk op paaszaterdag en daar horen eieren bij! Bovendien heb ikvorig jaareen kip kado gekregen, dus eieren genoeg! Ik ben gek op die kip joh...ik kanviainternet uren kijkennaar deze webcamchick. Iedereen die zou komen heb ik opeen ei getekend. Soms grappig, soms meedogenloos. Kan gevoelig liggen....ik moest natuurlijk uitkijken wat ik bij de schoonfamilie tekende.

De koelkast vol bier en vrolijke slingers erbij. Het feest was erg gezellig! Erg leuk dat vrienden en familie samengepropt in het kleine halletje stonden. En wat een geweldige kado's heb ik allemaal gekregen! Mooie fotokalender, digitaal fotolijstje, reistrolly, etentje, etc. Er waren ook nog nuttige kado's van Henk: frituurvet, koelvloeistof, cd van paul van vliet, kaasschaaf, appel op een stokje en mayonaise. Schitterend verzonnen zeg!

Toen de koelkast leeg was zijn we met enkele coassistenten uit Nijmegen, een zuster uit Oss en een politieagent uit Amersfoort nog even naar de Malle Babbe gegaan. Altijd plezant daar! Wel vervelend dat ik aan Nikki weer eens moest uitgelegen hoe het coupletje van 'Vlieg met me mee naar de regenboog' van Paul de Leeuw gaat. Bij sluitingstijd werden we er door de uitsmijter ook letterlijk uit gesmeten. Traditiegetrouw nog even snacken bij dat krot aan het Keizer Karel Plein.

...En de volgende dag brak alle chocoladepaaseialuminiumfolieballetjes opruimen